Juan Carlos Penuela

Juan Carlos Peñuela, afkomstig uit Cali, Colombia, begon op 12-jarige leeftijd met dansen en werd later als solist uitgenodigd om zich aan te sluiten bij het nationale gezelschap van Colombia, het Ballet de Cali, waar hij diverse hoofdrollen vertolkte.

De heer Peñuela heeft onder meer gedanst bij het Ballet Arizona in Phoenix, het Dance Theater of Harlem, het Pennsylvania Ballet, het Maximum Dance Ballet Gamon en het Chamber Dance Project.

In 2001 en 2002 werd de heer Peñuela geselecteerd om zijn geboorteland Colombia te vertegenwoordigen door op te treden tijdens het Festival Internacional de Ballet de Miami, waaraan dansers uit meer dan een dozijn landen wereldwijd deelnamen.

Juan Carlos was gastballetmeester en repetitor bij de Compania Colombiana de Ballet – Incolballet in Colombia, het Chamber Dance Project, het Lexington Ballet, het Ajkun Ballet Theatre in New York City, het Alvin Ailey American Dance Theatre, de Ena Ballet Company in Japan en het Institute of the Arts International Summer Intensive van Earl Mosley in Kent, Connecticut. In 2011 werd hij uitgenodigd in Maleisië, waar hij als gastballetmeester optrad tijdens het internationale festival, de voorstelling van Don Quichot opnieuw ensceneerde en artiesten uit de hele wereld begeleidde voor hun International Gala of the Stars.

Juan Carlos is momenteel balletmeester bij het Ballet Hispanico Company in New York en tevens senior balletmeester aan de Ballet Hispanico School of Dance. De heer Peñuela maakt deel uit van de docentengroep van de Joffrey Ballet School en het Marymount Manhattan College en is gecertificeerd volgens het National Training Curriculum van het American Ballet Theatre.

Als danser en balletmeester beseft Juan Carlos hoe belangrijk een goede lichaamsmechanica en conditie zijn. Hij is Pilates Romana Kryzanowska gecertificeerd als Pilates . In zijn eigen woorden: „De opleiding bij Romana was een geweldige ervaring; ze gaf me gevoel voor de bewegingen in Pilates. Ze gaf me het gevoel dat er geen grenzen waren, dat ik me zo vrij kon bewegen als het universum. Wat de techniek betreft: met slechts één woord of een lichte aanraking begreep ik meteen wat ze van me verwachtte. Elke keer als ik bij haar was, sprak ze Spaans tegen me; dat was een aardig gebaar van haar naar mij toe. Ik weet zeker dat ze het fijn vond om een taal te oefenen waar ze van houdt.”